De maatschappij racet maar door en wij rennen mee

Ik sta op een groot plein, mijn ogen gesloten.
Om me heen staan honderden mensen, ze stellen vragen.
Langzaam beginnen ze me aan te raken, in de vorm van kleine klopjes op mijn schouder of een por in mijn zij.
Ik open mijn ogen en probeer iedereen rondom mij van antwoorden te voorzien.
Langzaam ga ik in de mensenmassa mensen herkennen, mijn leraren, ouders, volleybaltrainers en toneelregisseuses. Ook zie ik mijn baas van mijn werk en de moeder van wie ik op kindjes pas. Mijn vrienden zijn verdeeld over de mensen massa en allemaal roepen ze mijn naam gevolgd met een vraag of mededeling wat ze van mij verwachten.
Ik slik.
Ze komen dichterbij, het voelt alsof ik in een hok word gestopt van 1 bij 1 meter.
Het lichte aanraken verandert in duwen en trekken, ik knijp mijn ogen weer stijf dicht. 
Ga weg, ga alsjeblieft allemaal weg.

De levens van iedereen zijn tegenwoordig rijk gevuld met activiteiten.
School, werk, hobby's en sociale contacten kleuren onze weken in, iets waar we dankbaar voor mogen zijn. Zonder al deze activiteiten en momenten die je samen deelt zou het leven er een stuk saaier en eentoniger uitzien.
Ondanks mijn dankbaarheid hiervoor werd het me een paar dagen geleden even te veel en voelde ik me zoals hierboven beschreven.
Soms begrijp ik waar alle burn-outs van komen en hoe de hele maatschappij een hoog stress gehalte heeft.
De maatschappij verwacht van ons 101 dingen tegelijkertijd te doen en hoe geordend ik deze uitdaging ook probeer aan te gaan, soms is te veel te veel.

-Dit komt negatiever over dan het is, met mij gaat alles goed, maar ik weet genoeg mensen waarbij het écht te veel wordt of net zoals ik soms merken dat de druk wel erg  hoog is-

The Bohemian style

Normaal ben ik niet zo van een stijl uitlichten en bespreken, dit keer werd ik geïnspireerd door de (tweede) videoclip van Teske. 
Ben maar niet bang, hopelijk ook niet teleurgesteld, ik ga geen outfit artikeltje maken over wat ik zou dragen en hoe ik het zou combineren.
Kijk vooral eerst even de clip, misschien krijg jij wel dezelfde inspiratie boost die ik kreeg.

Nadat ik dit clipje had gezien was ik helemaal enthousiast, de prachtige koffer die ze overal mee naartoe neemt, de leuke hoed en oversized jas en dan heb ik het nog niet eens gehad over het prachtige tentje met honderden lampjes in het bos. Ik was verkocht.

Het eerste woord wat bij mij op kwam door dit filmpje was bohemian, natuurlijk is op een clipje niet één woord te plakken. Daarnaast zijn er van elk woord meerdere omschrijvingen en interpretaties. Zo dacht ik aan bohemian en ben me een beetje gaan verdiepen door allerlei plaatjes te zoeken op onder andere Pinterest en Tumblr. 

Gedurende deze zoektocht, liep mijn enthousiasme alleen maar op.

Hoger, beter, perfecter

Je moet slank zijn, natuurlijk niet té slank, er wordt wel verwacht dat je een stel mooie billen hebt en een paar borsten die je BH royaal vullen. 
Je moet kleding dragen die bij jezelf past, die bij iedereen in de smaak valt en je perfect staat. Daar tegenover staat, dat het wel origineel moet blijven, je mag namelijk geen meeloper zijn, en pas op met het geven van je eigen draai aan je outfit, want zodra je dat een tikje te veel doet val je opeens niet meer in de smaak bij iedereen.
Het gene wat je doet met je leven, zoals je baan of je opleiding, moet bijzonder zijn en het moet goed gaan, niemand staat namelijk te wachten op jouw probleemsituatie. Met deze baan of opleiding moet je écht iets betekenen voor de wereld, het moet goed verdienen máár het mag niet té intellectueel of té artistiek zijn.
Je moet, je moet, je moet.
We moeten eigenlijk helemaal niets, waarom lijkt het dan toch zo?

"Met die opleiding krijg je nóóit een baan!"

De titel die je hierboven ziet is meer een kreet die mij vaker ten oren gekomen is dan een stelling.

Vele mensen zullen hier anders over denken, maar ik moet een beetje vertrouwen houden in deze wereld en deze maatschappij.

Een beetje side information, ik zit nu in 5 vwo en ben al aardig aan het na denken over mijn vervolgstudie. 

Al vrij snel was het duidelijk dat ik iets in de culturele kant wilde doen, tegen het kunstzinnige aan. Zo vond ik de opleiding kunst, cultuur en media in Groningen en Engelse taal en cultuur in Nijmegen onwijs interessant. Ook journalistiek heb ik bekeken, de vertaalacademie en nog veel meer. Hoe meer ik me ging oriënteren, hoe sneller ik erachter kwam dat Engelse taal en cultuur me het meeste aansprak. 

Mijn profiel is E&M, en is dus eigenlijk vooral gericht op dingen zoals rechten, economische zaken etc. Engels kan je in principe met elk profiel studeren. 

Nooit heb ik echt getwijfeld over het feit dat ik deze kant op wilde qua studeren, bèta vakken staan mij gewoon niet zo aan en lukken mij daarnaast ook écht niet goed. 

Er zijn alleen genoeg leraren die je over deze keuze nog wel 10x na laten denken met onder andere de uitspraak te doen; "Je kan van alles gaan studeren, behalven culturele en kunstzinnige studies, met die opleiding krijg je nóóit een baan!"

Ik ben bang dat ik, en misschien wel meerdere mensen, bij zulke opmerkingen een twijfel op voelen komen. Er moet later toch geld binnen komen.. 

You ARE beautiful

"Maar weet je wat het is, hij heeft zulk mooi haar!"
"Als ik haar benen eens had.."
"Waarom kan ik niet gewoon dun zijn?!"
"Heb je zijn ogen gezien? Kom ik aan met mijn nietszeggende blik."
"Zij is nu écht het perfecte plaatje hè.."
"Als ik nu eens een beetje aankwam.."
Deze bovenstaande zinnen zijn zinnen die ik vaak genoeg hoor in mijn o zo heerlijke omgeving genaamd de middelbare school en ik word er een beetje verdrietig van.

Meestal schrijf ik over positieve dingen in het leven, omdat dat ook de dingen zijn die ik vaak opmerk en de moeite waard vind om over te schrijven.
Waarom je focussen op de negatievere dingen die er om je heen gebeuren als je naar de mooiere gebeurtenissen kunt kijken.
Ben je het met me eens?
Ga dan met die instelling eens voor de spiegel staan. 
Waarom zou je kijken naar alles wat niet bij het zogenaamde ideaal beeld hoort?
Waarom zou je kijken naar alle dingetjes die net buiten de lijntjes vallen die de maatschappij getrokken heeft?
Waarom?

De scheefheid der dingen

Terwijl ik dit schreef zat ik heerlijk te genieten in Frankrijk, we (ik en mijn ouders) zaten in een mooi huisje en het weer was om over op te scheppen. Ik typ dit nu thuis uit, nu ik weer over mijn laptop beschik. Soms heb ik van die momentjes dat ik 'voel' dat ik inspiratie heb, dat gevoel kwam ook tot me op vakantie. Ik heb toen pen en papier (een notitie boekje) gepakt en ben gaan schrijven. 
Het geïnspireerde balletje begon in mijn hoofd te rollen met hoe gelukkig ik me mag prijzen en eindigde bij hoe 'fout' de maatschappij eigenlijk ingesteld is, een daadwerkelijk onderwerp heb ik dus niet. Tussendoor kreeg ik 100 likes op mijn Facebookpagina wat ikzelf niet onopgemerkt voorbij wilde laten gaan. Be prepared voor een onsamenhangend artikeltje, precies zoals jullie van mij gewend zijn.