Posts tonen met het label mooi. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mooi. Alle posts tonen

dinsdag 25 november 2014

I read a book

Mijn inspiratie was een beetje op voor het schrijven van een artikel, daarom komt deze ook een dag later dan normaal op mijn blog te staan. Naast een gebrek aan inspiratie zit ik ook tot over mijn oren in het schoolwerk. 
De momenten dat ik tijd had las ik in een boek wat ik in de zomervakantie gekocht had bij 'The English bookstore' in Amsterdam. 
Ik voegde het boek toe aan mijn 'to-read' lijstje en het kwam langzaam dichterbij, zo was het moment een kleine 5 dagen geleden aangebroken dat ik aan het boek begon en eergisteren nacht heb ik de laatste woorden gelezen.
Het boek dat ik gelezen heb heet 'The Longest Ride' en is geschreven door Nicholas Sparks, een man die je misschien eerder kent van The Notebook, Dear John, Safe Haven enzovoort. 
The Notebook is lange tijd mijn lievelingsfilm geweest waardoor ik het boek ook heb gelezen, verder heb ik geen van zijn boeken gelezen, maar wel zijn films gezien. Als het net zo is als bij The Notebook houden ze zich bij de films heerlijk goed aan het verhaal zoals het in het boek genoteerd staat. Daar houd ik van, dan blijft het puur en verbreekt het de verbanden met de basis, de grondslag, het boek niet.
De manier waarop ik dit boek las was met een potlood in mijn hand, op die manier kon ik prachtige woordencombinaties en zinnen onderstrepen die ik graag wil onthouden.
Omdat dit boek me helemaal mee heeft gesleept in haar verhaal, of eigenlijk verhalen, wil ik graag met jullie delen hoe mooi het was.

zaterdag 27 september 2014

You ARE beautiful

"Maar weet je wat het is, hij heeft zulk mooi haar!"
"Als ik haar benen eens had.."
"Waarom kan ik niet gewoon dun zijn?!"
"Heb je zijn ogen gezien? Kom ik aan met mijn nietszeggende blik."
"Zij is nu écht het perfecte plaatje hè.."
"Als ik nu eens een beetje aankwam.."
Deze bovenstaande zinnen zijn zinnen die ik vaak genoeg hoor in mijn o zo heerlijke omgeving genaamd de middelbare school en ik word er een beetje verdrietig van.

Meestal schrijf ik over positieve dingen in het leven, omdat dat ook de dingen zijn die ik vaak opmerk en de moeite waard vind om over te schrijven.
Waarom je focussen op de negatievere dingen die er om je heen gebeuren als je naar de mooiere gebeurtenissen kunt kijken.
Ben je het met me eens?
Ga dan met die instelling eens voor de spiegel staan. 

Waarom zou je kijken naar alles wat niet bij het zogenaamde ideaal beeld hoort?
Waarom zou je kijken naar alle dingetjes die net buiten de lijntjes vallen die de maatschappij getrokken heeft?
Waarom?