De maatschappij racet maar door en wij rennen mee

Ik sta op een groot plein, mijn ogen gesloten.
Om me heen staan honderden mensen, ze stellen vragen.
Langzaam beginnen ze me aan te raken, in de vorm van kleine klopjes op mijn schouder of een por in mijn zij.
Ik open mijn ogen en probeer iedereen rondom mij van antwoorden te voorzien.
Langzaam ga ik in de mensenmassa mensen herkennen, mijn leraren, ouders, volleybaltrainers en toneelregisseuses. Ook zie ik mijn baas van mijn werk en de moeder van wie ik op kindjes pas. Mijn vrienden zijn verdeeld over de mensen massa en allemaal roepen ze mijn naam gevolgd met een vraag of mededeling wat ze van mij verwachten.
Ik slik.
Ze komen dichterbij, het voelt alsof ik in een hok word gestopt van 1 bij 1 meter.
Het lichte aanraken verandert in duwen en trekken, ik knijp mijn ogen weer stijf dicht. 
Ga weg, ga alsjeblieft allemaal weg.

De levens van iedereen zijn tegenwoordig rijk gevuld met activiteiten.
School, werk, hobby's en sociale contacten kleuren onze weken in, iets waar we dankbaar voor mogen zijn. Zonder al deze activiteiten en momenten die je samen deelt zou het leven er een stuk saaier en eentoniger uitzien.
Ondanks mijn dankbaarheid hiervoor werd het me een paar dagen geleden even te veel en voelde ik me zoals hierboven beschreven.
Soms begrijp ik waar alle burn-outs van komen en hoe de hele maatschappij een hoog stress gehalte heeft.
De maatschappij verwacht van ons 101 dingen tegelijkertijd te doen en hoe geordend ik deze uitdaging ook probeer aan te gaan, soms is te veel te veel.

-Dit komt negatiever over dan het is, met mij gaat alles goed, maar ik weet genoeg mensen waarbij het écht te veel wordt of net zoals ik soms merken dat de druk wel erg  hoog is-

The fun of making plans

Over het algemeen ben ik echt een lijstjes persoon. Een best heftig lijstjes persoon zelfs, laten we het zo stellen wanneer ik een dagje 'niks' heb dus alleen maar tijd voor mezelf en geen daadwerkelijke afspraken with other human beings, dan maak ik een lijstje.
Waarom maak je dan een lijstje Aimée? Je hoeft toch niets te doen?
Nee true, maar ik wil dan allerlei 'Aimée-dingetjes' doen, dus dan ga ik een lijstje maken met wat ik allemaal wil gaan doen.
Deze lijstjes maak ik vaak de dag van te voren en meestal word ik daar onwijs vrolijk van, gewoon lekker overzichtelijk een schemaatje te maken van de volgende dag. 
Ik moet er natuurlijk wel bij zeggen dat het een heel vrijblijvend schema is. 
Er staat nu bijvoorbeeld op dat ik dit artikeltje 'moet' schrijven en nog een ander artikeltje, maar mocht een van beide niet lukken maakt het me niets uit. 
Naast deze kleine lijstjes is er ook nog zoiets als een soort van 'plannen' maar dan echt verder vooruit.
Dit zijn dingen zoals nu al zeggen dat je volgende zomervakantie met een groep op vakantie gaat, of dat je over een paar maanden er even tussenuit knijpt en naar Londen gaat voor een paar daagjes. Voor mij vallen hier ook mijn studie'plannen' onder, ik heb helemaal geen idee of ze echt gaan gebeuren en of ze überhaupt wel realistisch zijn, maar plannen, of te wel dromen mag, toch?