"Als ik haar benen eens had.."
"Waarom kan ik niet gewoon dun zijn?!"
"Heb je zijn ogen gezien? Kom ik aan met mijn nietszeggende blik."
"Zij is nu écht het perfecte plaatje hè.."
"Als ik nu eens een beetje aankwam.."
Deze bovenstaande zinnen zijn zinnen die ik vaak genoeg hoor in mijn o zo heerlijke omgeving genaamd de middelbare school en ik word er een beetje verdrietig van.
Meestal schrijf ik over positieve dingen in het leven, omdat dat ook de dingen zijn die ik vaak opmerk en de moeite waard vind om over te schrijven.
Waarom je focussen op de negatievere dingen die er om je heen gebeuren als je naar de mooiere gebeurtenissen kunt kijken.
Ben je het met me eens?
Ga dan met die instelling eens voor de spiegel staan.
Waarom zou je kijken naar alles wat niet bij het zogenaamde ideaal beeld hoort?
Waarom zou je kijken naar alle dingetjes die net buiten de lijntjes vallen die de maatschappij getrokken heeft?
Waarom?
