Arretjescake

Hallo allemaal, ik ben Lauri, ik ben 17 jaartjes oud en ik woon in Noord-Brabant.

Mijn hobby’s zijn DIY-en, bakken, naar tweede hands winkeltjes gaan en natuurlijk BLOGGEN!

Sinds een tijdje heb ik nu mijn eigen blog genaamd LittleNotes.nl en daarop kan ik al mijn creativiteit en emoties kwijt. Een poosje terug had ik contact met Aimée over gastbloggen  en tadaaa…. Ik sta nu één keer in de twee weken op My Notebook met een DIY artikel en Aimée één keer in de twee weken op de mijne met een van haar blogs. Super gaaf, toch?! Ik hoop dat jullie het leuk vinden en veel lees en knutsel plezier. Liefs Lauri 

Arretjes cake, dat kan ik echt wel de hele dag eten! Niet zo gezond, ik weet het... Toch is het een super lekkere cake die heel gemakkelijk te maken is! 

IK BEN JARIG - The Question Of Life Tag

Today is a special day!
Dit kleintje is vandaag namelijk 17 jaartjes geworden, whoopwhoop!
Dankzij mijn verjaardag, maar het is eigenlijk vooral te wijten aan de proefwerkweek die me 10 toetsen voorgeschoteld heeft binnen 5 dagen, combineer ik mijn dinsdagartikeltje met een tag die ik graag nog wilde invullen!

Huh? Een tag?
Maar My Notebook is toch niet 'zo'n soort blog'?
Nee, dat is het ook niet, máár ik vond deze tag zo leuk en speciaal dat ik hem graag wilde invullen voor jullie.
Hij gaat namelijk over een aantal dingen binnen je leven die je eigenlijk bezighouden op een bijzondere manier.
En laat My Notebook nu net wél een blog zijn waar ik schrijf over dingen die me in mijn simpele leventjes intrigeren!

Ik vond het wel bij mijn verjaardag passen omdat deze tag toch over het leven gaat en belangrijke momenten daarbinnen. Nu ben ik een ferme tegenstander van de uitspraak "Je wordt echter maar één keer..." en dan op de puntjes je desbetreffende nieuwe leeftijd. Je wordt ALLES maar één keer, dus dat vind ik een cliché die deze wereld al en hele tijd geleden had mogen verlaten. 

Ik vind de tag zo leuk omdat het eigenlijk je aanzet tot het dieper nadenken over dingen binnen je leven, waar je zo van genoten hebt en wat je nog wil doen verder. Vragen die simpel lijken maar de meest prachtige antwoorden kunnen opleveren.
Ik ben van plan iets dieper op elke vraag in te gaan zodat het wel een mooi lang artikeltje wordt. 
Laten we snel beginnen, ik hoop dat jullie het leuk vinden! 

De maatschappij racet maar door en wij rennen mee

Ik sta op een groot plein, mijn ogen gesloten.
Om me heen staan honderden mensen, ze stellen vragen.
Langzaam beginnen ze me aan te raken, in de vorm van kleine klopjes op mijn schouder of een por in mijn zij.
Ik open mijn ogen en probeer iedereen rondom mij van antwoorden te voorzien.
Langzaam ga ik in de mensenmassa mensen herkennen, mijn leraren, ouders, volleybaltrainers en toneelregisseuses. Ook zie ik mijn baas van mijn werk en de moeder van wie ik op kindjes pas. Mijn vrienden zijn verdeeld over de mensen massa en allemaal roepen ze mijn naam gevolgd met een vraag of mededeling wat ze van mij verwachten.
Ik slik.
Ze komen dichterbij, het voelt alsof ik in een hok word gestopt van 1 bij 1 meter.
Het lichte aanraken verandert in duwen en trekken, ik knijp mijn ogen weer stijf dicht. 
Ga weg, ga alsjeblieft allemaal weg.

De levens van iedereen zijn tegenwoordig rijk gevuld met activiteiten.
School, werk, hobby's en sociale contacten kleuren onze weken in, iets waar we dankbaar voor mogen zijn. Zonder al deze activiteiten en momenten die je samen deelt zou het leven er een stuk saaier en eentoniger uitzien.
Ondanks mijn dankbaarheid hiervoor werd het me een paar dagen geleden even te veel en voelde ik me zoals hierboven beschreven.
Soms begrijp ik waar alle burn-outs van komen en hoe de hele maatschappij een hoog stress gehalte heeft.
De maatschappij verwacht van ons 101 dingen tegelijkertijd te doen en hoe geordend ik deze uitdaging ook probeer aan te gaan, soms is te veel te veel.

-Dit komt negatiever over dan het is, met mij gaat alles goed, maar ik weet genoeg mensen waarbij het écht te veel wordt of net zoals ik soms merken dat de druk wel erg  hoog is-