A little bookstore in England

De laatste keer dat ik in Engeland was liep ik langs een tweedehands winkeltje.
Niet zomaar een winkeltje, een boekwinkel wel te verstaan.
Binnen in het boekwinkeltje was het een typisch geval van een stoffige donkere kamer, met een beetje een bedompte sfeer, gevuld met boeken, naast elkaar gerangschikt en op elkaar gestapeld. Books everywhere.
Een ouder meneertje achter een rommelige balie met een ouderwetse kassa.
Het plaatje klopte gewoon.
De boeken waren gesorteerd op genre en stonden verder kriskras door elkaar, stapeltjes hier en netjes neergezet in boekenkasten daar. 
Terwijl ik neus tussen de boeken is het eerst boek wat ik uit een boekenkast pak een typisch geval van toeval..

Rain

While everybody is sleeping,
I am reading a book
because the rain outside is way too
enthousiastic
for the world it falls upon.

So I read myself into another world,
where the rain actually should fall
because fantasy is so much better
than reality will ever be.

Rain like this,enthousiastic, beautiful,
 innocent and pure,
is a sign of magic
and so are books.

They actually don't belong into a world like this
but they are here to keep souls
like you and me 
alive.
Just with being there
and letting us know
magic does exist.

 ©Aimée - My Notebook

Verhalen

Verhalen.
Ik associeer ze met plaatsen zoals bibliotheken en boekwinkels, gek eigenlijk, want waarom tellen alleen de verhalen die geschreven worden mee, waarom staan deze op nummer een als ik aan 'verhalen' denk?
In mijn hoofd vormen zich honderden verhalen, die ikzelf niet waardig vind omdat ik ze, nog, nooit op papier gezet heb.
Allerlei verschillende verhalen, een over een man die in 'een hemel' is en terugkijkt op zijn leven en niet weet waarom hij overleden is, een over een fantasiewereld onderwater waarbij zeemeerminnen een grote rol spelen, een over een terugkerende moordenaar die telkens toe slaat op nieuwjaarsnacht en last but not least een liefdesverhaal tussen twee jonge mensen die uiteindelijk erachter komen dat hun paden onbewust al veel eerder gekruist zijn.
Allemaal verhalen in mijn hoofd die vaak al een titel gekregen hebben en een hoofdpersoon, allemaal verhalen die ik niet op papier zet, maakt dat ze minder verhaal-waardig?
Tussen het papier van de boeken in een boekwinkel zijn verhalen verwikkeld en verstopt, maar naast de boeken zullen er meerdere verhalen rondspoken in zo'n winkel.
Als ik al zoveel verhalen in mijn hoofd heb zitten, naast mijn zogenoemde eigen verhaal over wie ik ben, wat ik doe en wat ik wil, moet je nagaan hoeveel verhalen er door een ruimte zweven wanneer er een handje vol aan mensen rondloopt. Daarnaast moet de lucht zwaar zijn van de woorden en verhalen als je je op een druk marktplein begeeft.
Ik heb ooit een boek gelezen waarbij een keer per jaar de muren mochten praten, het was magisch realisme, elke steen vertelde dan wat het allemaal gezien had, gehoord had en vooral wat het kwijt wilde. Als ik daar zo over nadenk begint het steeds onlogischer te worden dat ik verhalen zo goed als alleen associeer met boeken.
Elk gebouw heeft een verhaal en jijzelf bent ook deel van een verhaal.
Boeken zijn niet de grootste verhalen vertellers die er bestaan, dat zijn wij.

Hello Autumn

Tevreden lepel ik de laatste beetjes van mijn warme pompoensoep op.

Ik zit op mijn kamertje verstandig te leren voor wiskunde, door het lange stilzitten was de kou in mijn botten gekropen en heb ik me dus maar gehuld in een warme trui met een sjaal. Niet dat dit veel mocht helpen, in tegenstelling tot de verrukkelijke soep die ik zonet gegeten heb.

Pompoensoep is echt iets typisch voor de herfst, hij warmt je op en heeft de meest overheerlijke smaak, een combinatie van lekker zoet met een pittige nasmaak. 
Heel asociaal heb ik mijn verstandigheid aan de kant gegooid en mijn laptop op mijn leergerei gezet. Laat ik het smoesje 'inspiratie kan je niet plannen' maar eventjes gebruiken.
Ondanks dat het al sinds 21 september herfst is, begin ik het me nu pas te realiseren.
Om eerlijk te zijn vind ik het heerlijk, de wind die om de huizen waait, de spontane regenbuien hier en daar, de natuur die pracht kleuren krijgt.
Vanochtend fietste ik naar school en het was een heel bijzonder schouwspel, de douw stond op het gras van de de weilanden waar ik langs fietste en zon stond nog laag, maar die zon was zo fél en groot! Alles werd gehuld in een goud schijnsel. Het was alsof ik door een grote foto fietste, opeens kreeg Nederland heel veel weg van Engeland. 
Misschien is dit wel een van mijn favoriete seizoenen. Herfst.
Ik verwelkom haar in ieder geval met open armen en de woorden "Ik heb je gemist, goed je weer te zien".

Booktober

Hello everybody!

Misschien hebben jullie er al van gehoord, misschien ook niet, ikzelf ben in ieder geval onwijs enthousiast! 
Tegenwoordig is het vaker dat een maand in een thema wordt gezet voor een goed doel, neem bijvoorbeeld Movember. 
Ik hoorde via, natuurlijk, Carrie Hope Fletcher dat oktober onder andere in het thema van boeken en lezen staat. That's why it's called; Booktober.
Het filmpje heb ik proberen terug te zoeken, maar ik kan het natuurlijk niet vinden. Wat ik me herinner van wat zij vertelde over booktober was dat het was om boekwinkels te stimuleren.
Tegenwoordig hebben vele huishoudens een E-reader en een E-book koop je jammer genoeg niet in een boekwinkel. Door deze technische verandering verkopen boekwinkels veel en veel en veel minder. 
Ikzelf ben iemand die het tastbare boek niet op zou willen geven, ik wil een boekenkast vol boeken en ik wil het euforische gevoel wat ik in een boekwinkel beleef niet opgeven voor de gemakkelijkheid waar een E-reader je van voorziet; namelijk 1000 boeken in één. Carrie Hope Fletcher riep mensen op om juist deze maand een boek te kopen (of meerdere) bij een wat kleinere boekhandel, natuurlijk lijden alle boekwinkels onder het fenomeen E-reader maar de grote ketens slaan zich er wel doorheen, het zijn de kleine knusse winkeltjes die het hardst getroffen worden. Dit is dus één kant van het verhaal Booktober.
Toen ik zelf eens ging zoeken naar een officiële site of iets dergelijks over Booktober kwam ik deze site tegen. Hierin wordt omschreven dat Booktober in het teken staat van onderwijs in derde wereld landen. 
Er zijn onwijs veel kinderen die niet kunnen lezen of schrijven, dit doet pijn in mijn hart want ik geniet zelf zo veel van lezen maar ook van schrijven dat ik het iedereen op deze wereld gun.
Het feit dat dit genot ontbreekt bij hen vind ik verschrikkelijk. Door middel van Booktober vraagt deze instantie extra aandacht, ze richten evenementen op en geven leuke alternatieven om activiteiten in het thema van Booktober te ondernemen! Natuurlijk kan je ook doneren op de site die ik hierboven gegeven heb.

Wat de officiële betekenis van Booktober is weet ik niet, maar beide kanten van deze bijzondere maand trekken mijn aandacht. 
Ik wil ook op mijn manier aandacht vragen voor Booktober en schrijf daarom dit artikeltje.

Boeken betekenen veel voor mij, ze zijn er altijd en ik ben van plan nog mijn hele leven van ze te genieten.
Ik heb pas nog een artikel geschreven over mijn liefde voor bepaalde boeken. Dat artikeltje is heel globaal en zijn echt de boeken die me nu, na alles wat ik tot nu toe gelezen heb, zijn bijgebleven. In dit artikeltje ga ik niet alleen af op leesboeken, maar alle boeken die in mijn omgeving een rol spelen en ook wat ik daadwerkelijk nú aan het lezen ben, net gelezen heb en nog wil gaan lezen.
I hope you'll enjoy!   

Boeken& ik

Het zou zo kunnen zijn dat ik al een keer heb laten vallen, misschien wat vaker, dat ik graag, en dat is nog een understatement, lees.
Ik kon al lezen in groep 2 en toen in groep 3 hier ook mijn dagelijkse portie school op in gesteld werd was ik in de hemel. Ik stortte me enthousiast op de boekjes die ik van school voorgeschoteld kreeg. Ik vloog door de zo geheten 'avi's' heen en was binnen no time bij het hoogste niveau avi 9. Hier bewijst maar weer dat wanneer je iets leuk vindt en je doet het veel je er ook vaak beter in wordt.
Zaterdag was bij ons de bibliotheek van 10 tot 1 open, ik ging daar zo vroeg mogelijk naartoe, zodat ik lang kon neuzen tussen alle boeken. Vele had ik al gelezen. Ik nam er 6 mee naar huis en bracht ze alle 6 weer terug de zaterdag daarna, natuurlijk moet ik toegeven, dat er altijd wel een boek tussen zat wat ik toch niet zo goed of leuk vond, een boek wat niet zo lekker las of gewoon een boek waar ik de tijd in die week niet meer voor had.

Ik vind het zo jammer dat dat nu gewoon geen deel van mijn ritme meer is, ik doe vele malen langer over een boek, simpelweg omdat ik pas ´s avonds in bed me realiseer dat ik even wat zou kunnen lezen en dan ben ik vaak te moe om daadwerkelijk te gaan lezen.
Ik wil het wel weer meer proberen, gewoon een halfuurtje eerder naar bed gaan en dan die tijd nuttiger gebruiken door te gaan lezen in plaats van lui op de bank hangen en wat te kijken naar wat er door mijn gezinsleden op tv gezet is.

Maar even terug naar 'vroeger'. Er is een moment gekomen dat ik thuis kwam met een paar boeken en tegen mama zei dat ik alle boeken uit de bibliotheek uit had, het werd meer een zoektocht naar een boek wat ik nog niet gelezen had uit ons dorpse bibliotheekje dan een zoektocht naar een mooi boek. Het zal je verbazen, maar Harry Potter leek me niets, ik dacht echt dat ik er niet veel aan zou vinden. Mama heeft me op dit precieze moment overtuigd dat ik het gewoon een kans moest geven en o my. THANKS MUM!

Na ook deze 7 boeken verslonden te hebben ben ik me gaan storten op de boekenwinkels, ik kwam erachter dat wanneer ik mijn boekenkast zelf bijvulde het me een onwijs fijn gevoel gaf. Een boek, van mezelf, wat ik niet na 3 weken terug hoefde te brengen. Hier ben ik een beetje in blijven hangen en de boeken die ik lees komen ook vaak uit mijn eigen boekenkast en dus indirect uit een boekenwinkel. Het is alsof ik een snoepwinkel verkeer wanneer ik een boekenwinkel binnen loop. De kaften die je aanspreken, die titels die nog veel meer zeggen en de achterflap die je nieuwsgierig maakt naar elke letter die op het papier gedrukt is.
Er zijn zoveel verhalen, zoveel prachtige woordencombinaties die ik nog niet ontdekt heb, zoveel om te lezen.

“Books are a uniquely portable magic.”

—  Stephen King, On Writing: A Memoir of the Craft

In dit artikel ga ik gewoon lekker ´fan girlen´ over allerlei boeken, maar ook over boek gerelateerde zaken. I hope you like it.