Verhalen

Verhalen.
Ik associeer ze met plaatsen zoals bibliotheken en boekwinkels, gek eigenlijk, want waarom tellen alleen de verhalen die geschreven worden mee, waarom staan deze op nummer een als ik aan 'verhalen' denk?
In mijn hoofd vormen zich honderden verhalen, die ikzelf niet waardig vind omdat ik ze, nog, nooit op papier gezet heb.
Allerlei verschillende verhalen, een over een man die in 'een hemel' is en terugkijkt op zijn leven en niet weet waarom hij overleden is, een over een fantasiewereld onderwater waarbij zeemeerminnen een grote rol spelen, een over een terugkerende moordenaar die telkens toe slaat op nieuwjaarsnacht en last but not least een liefdesverhaal tussen twee jonge mensen die uiteindelijk erachter komen dat hun paden onbewust al veel eerder gekruist zijn.
Allemaal verhalen in mijn hoofd die vaak al een titel gekregen hebben en een hoofdpersoon, allemaal verhalen die ik niet op papier zet, maakt dat ze minder verhaal-waardig?
Tussen het papier van de boeken in een boekwinkel zijn verhalen verwikkeld en verstopt, maar naast de boeken zullen er meerdere verhalen rondspoken in zo'n winkel.
Als ik al zoveel verhalen in mijn hoofd heb zitten, naast mijn zogenoemde eigen verhaal over wie ik ben, wat ik doe en wat ik wil, moet je nagaan hoeveel verhalen er door een ruimte zweven wanneer er een handje vol aan mensen rondloopt. Daarnaast moet de lucht zwaar zijn van de woorden en verhalen als je je op een druk marktplein begeeft.
Ik heb ooit een boek gelezen waarbij een keer per jaar de muren mochten praten, het was magisch realisme, elke steen vertelde dan wat het allemaal gezien had, gehoord had en vooral wat het kwijt wilde. Als ik daar zo over nadenk begint het steeds onlogischer te worden dat ik verhalen zo goed als alleen associeer met boeken.
Elk gebouw heeft een verhaal en jijzelf bent ook deel van een verhaal.
Boeken zijn niet de grootste verhalen vertellers die er bestaan, dat zijn wij.

Boeken& ik

Het zou zo kunnen zijn dat ik al een keer heb laten vallen, misschien wat vaker, dat ik graag, en dat is nog een understatement, lees.
Ik kon al lezen in groep 2 en toen in groep 3 hier ook mijn dagelijkse portie school op in gesteld werd was ik in de hemel. Ik stortte me enthousiast op de boekjes die ik van school voorgeschoteld kreeg. Ik vloog door de zo geheten 'avi's' heen en was binnen no time bij het hoogste niveau avi 9. Hier bewijst maar weer dat wanneer je iets leuk vindt en je doet het veel je er ook vaak beter in wordt.
Zaterdag was bij ons de bibliotheek van 10 tot 1 open, ik ging daar zo vroeg mogelijk naartoe, zodat ik lang kon neuzen tussen alle boeken. Vele had ik al gelezen. Ik nam er 6 mee naar huis en bracht ze alle 6 weer terug de zaterdag daarna, natuurlijk moet ik toegeven, dat er altijd wel een boek tussen zat wat ik toch niet zo goed of leuk vond, een boek wat niet zo lekker las of gewoon een boek waar ik de tijd in die week niet meer voor had.

Ik vind het zo jammer dat dat nu gewoon geen deel van mijn ritme meer is, ik doe vele malen langer over een boek, simpelweg omdat ik pas ´s avonds in bed me realiseer dat ik even wat zou kunnen lezen en dan ben ik vaak te moe om daadwerkelijk te gaan lezen.
Ik wil het wel weer meer proberen, gewoon een halfuurtje eerder naar bed gaan en dan die tijd nuttiger gebruiken door te gaan lezen in plaats van lui op de bank hangen en wat te kijken naar wat er door mijn gezinsleden op tv gezet is.

Maar even terug naar 'vroeger'. Er is een moment gekomen dat ik thuis kwam met een paar boeken en tegen mama zei dat ik alle boeken uit de bibliotheek uit had, het werd meer een zoektocht naar een boek wat ik nog niet gelezen had uit ons dorpse bibliotheekje dan een zoektocht naar een mooi boek. Het zal je verbazen, maar Harry Potter leek me niets, ik dacht echt dat ik er niet veel aan zou vinden. Mama heeft me op dit precieze moment overtuigd dat ik het gewoon een kans moest geven en o my. THANKS MUM!

Na ook deze 7 boeken verslonden te hebben ben ik me gaan storten op de boekenwinkels, ik kwam erachter dat wanneer ik mijn boekenkast zelf bijvulde het me een onwijs fijn gevoel gaf. Een boek, van mezelf, wat ik niet na 3 weken terug hoefde te brengen. Hier ben ik een beetje in blijven hangen en de boeken die ik lees komen ook vaak uit mijn eigen boekenkast en dus indirect uit een boekenwinkel. Het is alsof ik een snoepwinkel verkeer wanneer ik een boekenwinkel binnen loop. De kaften die je aanspreken, die titels die nog veel meer zeggen en de achterflap die je nieuwsgierig maakt naar elke letter die op het papier gedrukt is.
Er zijn zoveel verhalen, zoveel prachtige woordencombinaties die ik nog niet ontdekt heb, zoveel om te lezen.

“Books are a uniquely portable magic.”

—  Stephen King, On Writing: A Memoir of the Craft

In dit artikel ga ik gewoon lekker ´fan girlen´ over allerlei boeken, maar ook over boek gerelateerde zaken. I hope you like it.