Hello Autumn

Tevreden lepel ik de laatste beetjes van mijn warme pompoensoep op.

Ik zit op mijn kamertje verstandig te leren voor wiskunde, door het lange stilzitten was de kou in mijn botten gekropen en heb ik me dus maar gehuld in een warme trui met een sjaal. Niet dat dit veel mocht helpen, in tegenstelling tot de verrukkelijke soep die ik zonet gegeten heb.

Pompoensoep is echt iets typisch voor de herfst, hij warmt je op en heeft de meest overheerlijke smaak, een combinatie van lekker zoet met een pittige nasmaak. 
Heel asociaal heb ik mijn verstandigheid aan de kant gegooid en mijn laptop op mijn leergerei gezet. Laat ik het smoesje 'inspiratie kan je niet plannen' maar eventjes gebruiken.
Ondanks dat het al sinds 21 september herfst is, begin ik het me nu pas te realiseren.
Om eerlijk te zijn vind ik het heerlijk, de wind die om de huizen waait, de spontane regenbuien hier en daar, de natuur die pracht kleuren krijgt.
Vanochtend fietste ik naar school en het was een heel bijzonder schouwspel, de douw stond op het gras van de de weilanden waar ik langs fietste en zon stond nog laag, maar die zon was zo fél en groot! Alles werd gehuld in een goud schijnsel. Het was alsof ik door een grote foto fietste, opeens kreeg Nederland heel veel weg van Engeland. 
Misschien is dit wel een van mijn favoriete seizoenen. Herfst.
Ik verwelkom haar in ieder geval met open armen en de woorden "Ik heb je gemist, goed je weer te zien".

Booktober

Hello everybody!

Misschien hebben jullie er al van gehoord, misschien ook niet, ikzelf ben in ieder geval onwijs enthousiast! 
Tegenwoordig is het vaker dat een maand in een thema wordt gezet voor een goed doel, neem bijvoorbeeld Movember. 
Ik hoorde via, natuurlijk, Carrie Hope Fletcher dat oktober onder andere in het thema van boeken en lezen staat. That's why it's called; Booktober.
Het filmpje heb ik proberen terug te zoeken, maar ik kan het natuurlijk niet vinden. Wat ik me herinner van wat zij vertelde over booktober was dat het was om boekwinkels te stimuleren.
Tegenwoordig hebben vele huishoudens een E-reader en een E-book koop je jammer genoeg niet in een boekwinkel. Door deze technische verandering verkopen boekwinkels veel en veel en veel minder. 
Ikzelf ben iemand die het tastbare boek niet op zou willen geven, ik wil een boekenkast vol boeken en ik wil het euforische gevoel wat ik in een boekwinkel beleef niet opgeven voor de gemakkelijkheid waar een E-reader je van voorziet; namelijk 1000 boeken in één. Carrie Hope Fletcher riep mensen op om juist deze maand een boek te kopen (of meerdere) bij een wat kleinere boekhandel, natuurlijk lijden alle boekwinkels onder het fenomeen E-reader maar de grote ketens slaan zich er wel doorheen, het zijn de kleine knusse winkeltjes die het hardst getroffen worden. Dit is dus één kant van het verhaal Booktober.
Toen ik zelf eens ging zoeken naar een officiële site of iets dergelijks over Booktober kwam ik deze site tegen. Hierin wordt omschreven dat Booktober in het teken staat van onderwijs in derde wereld landen. 
Er zijn onwijs veel kinderen die niet kunnen lezen of schrijven, dit doet pijn in mijn hart want ik geniet zelf zo veel van lezen maar ook van schrijven dat ik het iedereen op deze wereld gun.
Het feit dat dit genot ontbreekt bij hen vind ik verschrikkelijk. Door middel van Booktober vraagt deze instantie extra aandacht, ze richten evenementen op en geven leuke alternatieven om activiteiten in het thema van Booktober te ondernemen! Natuurlijk kan je ook doneren op de site die ik hierboven gegeven heb.

Wat de officiële betekenis van Booktober is weet ik niet, maar beide kanten van deze bijzondere maand trekken mijn aandacht. 
Ik wil ook op mijn manier aandacht vragen voor Booktober en schrijf daarom dit artikeltje.

Boeken betekenen veel voor mij, ze zijn er altijd en ik ben van plan nog mijn hele leven van ze te genieten.
Ik heb pas nog een artikel geschreven over mijn liefde voor bepaalde boeken. Dat artikeltje is heel globaal en zijn echt de boeken die me nu, na alles wat ik tot nu toe gelezen heb, zijn bijgebleven. In dit artikeltje ga ik niet alleen af op leesboeken, maar alle boeken die in mijn omgeving een rol spelen en ook wat ik daadwerkelijk nú aan het lezen ben, net gelezen heb en nog wil gaan lezen.
I hope you'll enjoy!   

Mijn iets te enthousiaste liefdes #2

Het vervelende aan een druk weekend is dat het zo voorbij gevlogen is.
Ik dacht, oah ik typ wel een artikeltje voor zaterdag en dan maak ik er ook nog een voor dinsdag. Dat klonk aan het begin van het weekend veel logischer en gemakkelijker dan dat het daadwerkelijk blijkt te zijn. Het artikel van zaterdag ik ook mooi online gekomen en klaar om gelezen te worden (Boeken& Ik), daar zit het probleem ook niet.
Het weekend zat namelijk bom vol en nu is het maandag, m.a.w. morgen heb ik mezelf namelijk verplicht tot het feit dat er een artikeltje online moet staan. Grappig.
Wanneer ik stress krijg dan gaat er een soort mega grote blokkade op mijn watervalletje aan inspiratie en dan mag ik het maar uitzoeken.
Gezien de blokkade weet ik niet of er een zeer diepzinnig of mooi verwoord artikeltje uitkomt, ik ga gewoon al mijn enthousiasme uiten door middel van heel snel en hard op dit toetsenbord te drukken. Muziekje op en juh.

Een chaotisch artikeltje in het teken van september

Wat september voor ons in petto heeft, of beter gezegd wat My Notebook, oftewel ik, in september voor jullie in petto heb!
Er zullen wat kleine veranderingetjes plaats gaan vinden op dit internetplekje wat ik voor mezelf geclaimd heb om mijn liefde voor van alles en nog wat te uiten.
In dit artikeltje zullen jullie ook van alles kunnen lezen over wat september voor mij betekent, hoe ik er tegen aan kijk en waarmee ik het ga invullen.
Elke keer wanneer er een nieuwe maand begint is er in mijn hoofd een soort mini opruiming, de grote broer hiervan is de mega opruiming wanneer het nieuwe jaar begint. Ik probeer dan alles op een rijtje te krijgen wat ik komende maand ga doen, wat ik wil verbeteren in verhouding tot de afgelopen maand maar ook vooral hoe ik deze maand bijzonder of mooi kan maken.
Een maand kan natuurlijk al heel leuk worden door bepaalde activiteiten, van verjaardagen tot feesten tot toneelstukken of afspreken met bepaalde personen.
Het grappige aan deze 'opruiming' of ordening in mijn hoofd is dat het totaal geen zin heeft, natuurlijk houdt het je gemotiveerd om de tijd die ingedeeld is in 30 dagen bijzonder te maken, maar we kunnen het totaal niet controleren.
We hebben geheel niets te zeggen in wat er gebeurt en hoe iets loopt.
Desondanks, hier mijn artikeltje over september, gewoon omdat het zo lekker paradoxaal is.