Breath taking

Dit artikeltje vindt zijn oorsprong in een door mij veelbezochte website, genaamd Colossal. Vele vormen van kunst worden getoond op deze website en na een bepaalde fotoserie ben ik verliefd geworden op deze site. Een dagelijkse bezoeker en bewonderaar van de kunst die voorbij schoot op de site ben ik geworden.
Deze site heeft me vele nieuwe kanten van kunst en creativiteit laten zien, de prachtige dingen die je langs ziet komen, van schilderijen, tot beeldhouwwerken, foto's en in dit geval een filmpje, zijn stuk voor stuk onwijs inspirerend.
Het grappige is dat wanneer ik door deze wonderlijke site scroll dit altijd gepaard gaat met ooh's en aah's. 

Het laat mijn adem stokken en verrast me elke keer weer.
Ademen.
Je adem kan stokken, kan versnellen, kan rustig uitgeblazen worden of juist ruw in de vorm van een schreeuw.
Adem, dat onzichtbare, wat van levensbelang is.
Ademen, een dagelijkse bezigheid, dat gene waar alles mee begint en jammer genoeg ook mee eindigt.
Ademen.
Voorheen heb ik er niet over nagedacht, maar na dit filmpje gezien te hebben, realiseerde ik me, dat het inderdaad een eerbetoon verdient.

Een chaotisch artikeltje in het teken van september

Wat september voor ons in petto heeft, of beter gezegd wat My Notebook, oftewel ik, in september voor jullie in petto heb!
Er zullen wat kleine veranderingetjes plaats gaan vinden op dit internetplekje wat ik voor mezelf geclaimd heb om mijn liefde voor van alles en nog wat te uiten.
In dit artikeltje zullen jullie ook van alles kunnen lezen over wat september voor mij betekent, hoe ik er tegen aan kijk en waarmee ik het ga invullen.
Elke keer wanneer er een nieuwe maand begint is er in mijn hoofd een soort mini opruiming, de grote broer hiervan is de mega opruiming wanneer het nieuwe jaar begint. Ik probeer dan alles op een rijtje te krijgen wat ik komende maand ga doen, wat ik wil verbeteren in verhouding tot de afgelopen maand maar ook vooral hoe ik deze maand bijzonder of mooi kan maken.
Een maand kan natuurlijk al heel leuk worden door bepaalde activiteiten, van verjaardagen tot feesten tot toneelstukken of afspreken met bepaalde personen.
Het grappige aan deze 'opruiming' of ordening in mijn hoofd is dat het totaal geen zin heeft, natuurlijk houdt het je gemotiveerd om de tijd die ingedeeld is in 30 dagen bijzonder te maken, maar we kunnen het totaal niet controleren.
We hebben geheel niets te zeggen in wat er gebeurt en hoe iets loopt.
Desondanks, hier mijn artikeltje over september, gewoon omdat het zo lekker paradoxaal is.