Met allerlei kleurtjes, tekeningetjes en veel moeite werd de kalender in elkaar geknutseld, zodat ik de tijd precies bij kon houden via de vrolijke vakjes.
Ondertussen zijn twee weken een tijdsboog die niets meer voorstelt, dagen vliegen 10x sneller voorbij dan dat ze vroeger deden en twee weken tot sinterklaas betekent nu meestal stress voor gedichtjes, surprises of nog ongekochte cadeautjes.
Tegenwoordig is twee weken geen lange tijd meer, een aantal maanden of een halfjaar, dát duurt lang. Als iets nog maar twee weken weg is, is het in feiten zo daar.
Hoe ouder we worden hoe meer tijd we achter ons hebben liggen en hoe sneller de tijd zich onder onze voeten lijkt te verplaatsen, als ik uiteindelijk helemaal klaar ben met school dan maakt een week geen verschil meer en een maand ook niet. De 'grote' plannen zijn voor over een jaar of voor later als het moment zich voordoet.
Alsof ons geduld uitgerekt wordt, alsof tijd relatief niet meer hetzelfde is.
Uren, dagen, weken, maanden, jaren.
Allemaal namen voor bepaalde hoeveelheden tijd.
Wat zeggen ze ons, wat zegt tijd ons?
Ik las laatst ergens, en het spijt me als ik het fout heb, dat als je het bestaan van de aarde omzet naar 24 uur, dat wij, de mensen, maar 5 seconden zouden bestaan.
De precieze getallen weet ik niet meer, maar 5 seconden?
