Ik had allerlei ideetjes voor een artikeltje al opgeschreven, half uitgewerkt en ik zou er zo een uit kunnen kiezen maar toch staat dat idee me niet aan. De ideeën die ik al op papier heb gezet zijn leuk, maar ik wil vandaag over iets anders schrijven.
Het gene waar ik vandaag het over wil hebben is over de schoonheid.
Dé schoonheid? Klinkt alsof ik het over de essentie van alle schoonheid praat, de opperschoonheid van allemaal. Dat bedoel ik niet, hoewel schoonheden altijd iets met elkaar gemeen hebben, ervaar je elke schoonheid als iets anders.
Terwijl ik dit typ is het 6 september, een heerlijke zaterdag waarbij ik pas vanavond plannen heb.
De thee staat naast me aandachtig waterdamp te produceren, in de meest bijzondere vormen, alsof het mij iets wil vertellen.
De scheikundige onder jullie zullen me uit die droom helpen door me te vertellen dat het gewoon moleculen zijn die onwijs snel trillen en... de rest ben ik vergeten, ik heb een half schooljaar scheikunde gehad en het enige wat het nu kan doen is het uit mijn droom halen dat de thee expres zulke mooie vormen van waterdamp maakt.
Ik ben iemand die volgens mij liever dingen onwetend en magisch beschouwt dan iemand die dingen wetend en wetenschappelijk beschouwt, jammer genoeg heb je geen keuze zodra je de kennis opgedaan hebt.
Ik vind het mooi, de manier waarop de waterdamp naar boven kronkelt, om uiteindelijk de gehele lucht te vullen.
Dat ik er uren naar kan kijken is niet waar, gezien de kronkels met de minuut minder hoog komen en uiteindelijk helemaal verdwijnen, maar die paar prachtige minuten dat dit schouwspel duurt, die minuten vul ik meestal met gefascineerd kijken naar de eeuwig unieke vormen.
Het doet me denken aan wanneer je een verfkwast uitspoelt in een glaasje water, waardoor de verf zich kronkelend verspreid door het water om uiteindelijk, net zoals de waterdamp de lucht vult, het hele water vult met zijn kleur.
Wat deze dingen met elkaar te maken hebben? Voor mij zijn ze pure schoonheid.
Schoonheid is een begrip wat zoveel omvat, eigenlijk omvat het alles wel.
Alles en iedereen kent zijn schoonheid.
Ik ga eventjes mijn favoriete dichter tot nu toe quoten, beter bekend als John Keats:
“Beauty is truth, truth beauty,—that is all
Ye know on earth, and all ye need to know.”
— John Keats
Ik ga vandaag gewoon een paar dingetjes behandelen waar ik heel veel schoonheid in zie, gezien schoonheid eigenlijk een subjectief begrip is, is het heel goed mogelijk dat jij die schoonheid niet ziet of niet begrijpt.
Ik zal de volgende twee onderwerpen gaan behandelen; foto's en gedichten.
Het mooie van kunst vind ik dat het je kan raken, je er zelf een verhaal bij kan verzinnen en dat je iets mooi kan vinden zonder het te kunnen beschrijven. Dit laatste frustreert mij soms, gewoonweg omdat ik het heerlijk vind dingen te omschrijven, te benoemen en met woorden te versieren. Ik zal hier en daar wat bij tikken, waarom het me zo aanspreekt, waar ik de schoonheid in vind, maar hier en daar zal ik het ook aan jullie verbeelding overlaten. Enjoy.
“The purpose of art is washing the dust of daily life of our souls.”— Pablo Picasso
