maandag 7 oktober 2013

Bibliophile


Hoe je een kaft hoort kraken wanneer je hem voor het eerste open doet.
Hoe de bladzijde lucht in jouw gezicht blazen wanneer je er doorheen bladert.
Hoe oude bladzijden ruiken, hoe nieuwe bladzijden ruiken.
Hoe de eerste woorden al een impressie geven van een heel verhaal.
Ik hou van boeken, hoe ze me kunnen irriteren, laten lachen, laten huilen en hoe ze me kunnen meetrekken in de verhalen die ze te vertellen hebben.
Ik hou van boeken.


 Al vanaf dat ik kan lezen, wat ik erg snel kon, lees ik graag en veel.
Van Harry Potter tot Dan Brown en van oude boeken die nog van mijn oma zijn geweest tot de nieuwst verkrijgbare boeken, ik lees, zo mag je gerust zeggen, bijna alles, het enige wat mij niet zo aanspreekt zijn oorlogsverhalen maar van psychologische thrillers tot zo geheten 'chicklits' of magie boeken, I love it all.

Vroeger was zaterdag mijn bibliotheek dag, dan was de bibliotheek tot half 1 open.
Ik was vroeg op en zodra de deuren open waren kwam ik aangefietst met mijn fietsentassen vol met boeken, allemaal uitgelezen in een week.
Dan ging ik tussen de rekken door snuffelen opzoek naar andere boeken die ik nog nooit gelezen had.
Dat was een hele taak want ik weet niet hoe vaak ik wel niet thuis kwam met een boek en het uiteindelijk toch echt al een keertje gelezen had, onze dorpsbibliotheek was een beetje te klein voor mij.
Na 1 tot 2 uurtjes daar rond gekeken, gelezen en genoten te hebben fietsten ik trots weer terug, met allemaal nieuwe boeken en verhalen om te ontdekken.

Nu ik dit zo schrijf merk ik dat ik echt ontzettend veel nostalgie koester voor die zaterdagen.
Tegenwoordig zijn ze meestal volgestopt met wedstrijden van volleybal, afspreken met iemand die ik al veel te lang niet gezien heb en als nummer 1 op mijn lijstje, school.

Noem me een nerd of whatever you want, maar ik ben blij wanneer we voor Nederlands (of Engels mwhihi) een boek moeten lezen.
Dan werk ik aan school en kan ik lezen.
Zo ga ik binnenkort Sunny Boy van Annejet van Der Zeil halen en lezen voor Nederlands, ik ben erg benieuwd.

Dit plaatje vond ik zelf wel erg verhelderend.
Vaak heb ik me afgevraagd waarom het zo goed klikt met mensen die óók lezen of dezelfde boeken als mij lezen.
Maar wat hier staat, is eigenlijk gewoon hartstikke waar.
Je hebt gewoon een onderwerp om over te praten en het is alsof je samen iets meegemaakt hebt, precies hetzelfde verhaal.
Het schept een band, en door te vertellen wat je ervan vond laat je de mensen ook nog eens toe in je hoofd als het waren.
Leuk is dat.








Boeken zijn wonderbaarlijke dingen.
Het is meer dan papier in mijn ogen, het zijn fantasieën, verhalen, mythes of herinneringen, verpakt in een jasje.
Ze doen meer met je dan je van te voren verwacht en bij mij blijven ze ook nog lang heel lang in mijn gedachten zweven.
Wauw.
Wat heb ik nu de behoefte om te lezen.

Vanavond kruip ik lekker in bed met een goed boek!

Ben jij ook zo'n ontzettende lezer of juist totaal niet?
En waarom dan niet?


Byebyexxx



Een reactie plaatsen