zaterdag 26 januari 2013

Home.

Thuis.
Een basis om op terug te vallen.
Een plaats waar je altijd heen kan.

Waar de mensen zijn waar je van weet dat ze nooit weg zullen gaan.
Waar je helemaal tot jezelf kunt komen.
Thuis.


Ik denk dat iedereen een thuis nodig heeft.
Een basis waar je altijd op terug kunt vallen.

Misschien is mijn opvatting van thuis wel een totaal andere opvatting dan die van iemand anders, en ook lang niet iedereen zal zo'n veilig gevoel hebben bij het idee van 'ik ga straks weer naar huis'.
Dat vind ik een ontzettend erg idee, dat je huis, waar je woont met je familie en wat je feitelijk je officiële 'thuis' is, voor jou geen basis is, geen hoeksteen, geen luchtkussen waar je op neer kunt vallen als álles fout gaat.
Van dat idee krijg ik nou echt een vervelend gevoel, misselijkheid een beetje omdat ik iets heb wat hun niet hebben en hun kunnen er niet eens iets aan veranderen.

Ik probeer dit idee te vervagen door de surrealistische gedachten dat hun 'thuis' ergens anders is.
Misschien vinden hun het gevoel wat ik thuis vind, wel bij een vriendin of bij hun opa en oma.
En het gaat om dát gevoel, het gevoel dat het je thuis is.

Wat maakt het in godsnaam uit waar je woont, als jij je 'thuis' voelt bij je vriendje, wie houdt je tegen?
Heb jij in je eigen huis meer een gevoel van 'Ik zeg maar niets dadelijk krijg ik nog ruzie', en bij je allerbeste vriendin gooi je je schoenen al uit bij binnenkomst en plof je op de bank nog voordat zij jou heeft kunnen begroeten, wie houdt jou dan tegen? 

Het gaat erom dat je een basis hebt.
Waar dat maakt niet uit.





Ik kan nu voor mezelf een lijst maken wat 'Home' voor mij is.
Zoals thuis komen van school en dan als eerste de fluitketel op het gasfornuis zien staan, wetende dat mama die erop heeft gezet om zo dadelijk een kopje thee met mij te drinken.

Maar ik denk dat als ik dat ga doen, mensen mij fout begrijpen.
Misschien denken ze dan wel dat al die kleine facetten samen de definitie van thuis zijn, van home.

En dat is iets wat ik niet wil creëren met dit artikeltje, het begon allemaal met de vraag in mijn Q&A a day 'What's home?' of 'What makes home 'home'?', iets in die trant.
Toen begon ik na te denken, ik wilde sowieso vandaag een artikeltje schrijven, maar wist geen onderwerp.
Ik typte 'Home.' in als titel and there we go.
Ik begon gewoon te ratelen, zoals ik wel vaker doe. 

Dadelijk kijk ik het na en worden er zinnen geschrapt of bij geschreven, het resultaat van die sessie, lezen jullie.
Maar voor ik dit ging schrijven, had ik me nog niet gerealiseerd dat er mensen waren die het woord thuis niet zullen ervaren zoals ik het doe.
Het gaat om een gevoel denk ik, er is geen omschrijving voor want misschien is mijn omschrijving bij thuis wel 'veilig en vertrouwd' en is het bij een ander misschien meer 'gezellig en knus'.

Ik weet wel later dat ik een thuis wil opbouwen, een nieuw thuis.
Misschien als ik eenmaal alleen ergens woon of met iemand anders, dat ik dan twee plaatsen heb wat voor mij 'home' is.

Mijn eigen thuis, en mijn ouderlijke thuis.
Misschien doe ik er wel een jaar over, om als ik eenmaal ergens anders woon en ik kom thuis ook het gevoel te hebben dat ik thuis kom, die schakeling zal voor iedereen denk ik wel zijn tijd op eisen.
Maar ik denk dat je dat er voor over moet hebben en er ook voor over hebt, want als je eenmaal een thuis hebt, dan heb je iets ongelooflijks, onbeschrijfbaars in handen, en je moet er voor zorgen dat niemand zoiets van je afpakt.


De conclusie van dit artikel?
Dat het me heel ergens anders heeft gebracht dan dat ik verwachte is zeker, ik wilde een artikel maken waarin ik het gevoel van thuis omschreef, waarin ik allerlei kleine facetten omschreef wat voor mij thuis maakte.
Maar aan het einde van het verhaaltje, ben ik erachter gekomen dat thuis in geen enkel opzicht te omschrijven is.
Niet meer dan dat ik in de eerste alinea gedaan heb.


Thuis.
Een basis om op terug te vallen.
Een plaats waar je altijd heen kan.

Waar de mensen zijn waar je van weet dat ze nooit weg zullen gaan.
Waar je helemaal tot jezelf kunt komen.
Thuis.



Liefs,
Aimée.













Een reactie plaatsen